Einar Leif Nielsen, Rithöfundur

Kassettuhulstur breiðskífunnar Invisible Touch er greift í huga minn. Appelsínugul og svört hönd fyrir framan grænan og rjómalitaðan glugga með hvítum bakrunn. Fleiri litir voru á umslaginu en það er ekki eins skýrt, því minnið er, jú, sjaldan fullkomið.  Ég veit ekki hvernig kasettan komst á heimilið. Annar bróðir minn hefur líklega keypt hana eða fengið í gjöf. Mér finnst eins og að Guðni hafi átt hana en er ekki viss. Það er í kringum 1988 sem ég fer að hlusta á hana og held því áfram þar til ég dett inn í metaltímabil mitt upp úr 1991. Hún sat lengi vel í svarta kasettutækinu við hlið módelaðestöðunnar á Einumelnum. Dúkur var á gólfinu og veggirnir gulir. Aftur held ég þó að minnið sé að svíkja mig því mamma og pabbi settu parket í flest herbergi og máluð allt hvítt. Þó húsið hafi verið stórt þá rataði alls konar dót frá pabba inn á ganginn, mömmu til mikillar mæðu. Í einu horninu var borð þakið málingaslettum og tveir (eða þrír) stólar, sjálf módelaðstaðan.  Gensis er mer...

Greg Bear var einn af helstu vísindasagnahöfundum níunda og tíunda áratugarins. Þó hann hafi  skrifað merk verk fyrr og síðar þá voru hans frægustu skáldsögur; Blood Music, Forge of God og Darwin‘s Radio,  gefnar út á þeim tíma. Ég las nýverið ólkláran þríleik hans Forge of God (1987) og Anvil of Stars (1992), sem eru nokkuð sjálfstæðar þó sú seinni byrji þar sem sú fyrri lýkur. Þær eru í raun svo ótengdar að litlu máli skiptir að þriðja bókin hafi aldrei verði skrifuð.   Forge of God var vinsæl á sínum tíma og var meðal annars útnefnd til Nebula verðlaunanna. Hún þykir vera einstök innrásarsaga og sver sig í hóp með Innrásinni frá Mars (1898) eftir Wells og Childhood‘s End (1953) eftir Clarke. Forge of God er þó ansi ólík hinum og minnir meira á Contact (1997*) en Independance Day (1196). Það er lítið um hasar og að sama skapi eru hún langdreginn á köflum, þó það sé ekki alltaf neikvætt. Höfundur gefur sér talsverðan tíma í persónusköpun og að útskýra framandi tækni...

Ég heyrði fyrst af The Stars My Destination eftir Alfred Bester í kringum 2006. Nafnið kom fram á kvikmyndafréttasíðunni Aintitcoolnews.com þar sem rætt var um mögulega kvikmyndaaðlögun. Á þeim tíma var ég viss um að allar bækur sem sáust á hvítatjaldinu væru góðar. Ég notaði regluna ítrekað og gaf öllum bækur sem annað hvort höfðu verið kvikmyndaðar eða voru í framleiðslu. Hugmyndin var svo sem ekki slæm en heldur ekki frumleg. En þegar ég heyrði af nýrri vísindasagnamynd sem hét The Stars My Destination (sem er nb frábær titill) þá varð ég að skoða það nánar.  Ég varð mér út um einstaklega fallegt eintak með appelsínugulri kápu og rúnnuðum hornum. Mig minnir að ég hafi keypt hana í Máli & Menningu á Laugarveginu og held meira að segja að ég eigi hana enn. Kassinn er í geymslu hjá mömmu og ég þarf að taka til í honum næst þegar ég kem á Klakann.  En hvað um það. Ég byrjaði fljótlega að lesa og hafði mjög gaman af. Bókin gerist á 24. eða 25. öld (það er mismunandi eftir út...