Genesis – Invisible Touch (1986)

Kassettuhulstur breiðskífunnar Invisible Touch er greift í huga minn. Appelsínugul og svört hönd fyrir framan grænan og rjómalitaðan glugga með hvítum bakrunn. Fleiri litir voru á umslaginu en það er ekki eins skýrt, því minnið er, jú, sjaldan fullkomið. 

Ég veit ekki hvernig kasettan komst á heimilið. Annar bróðir minn hefur líklega keypt hana eða fengið í gjöf. Mér finnst eins og að Guðni hafi átt hana en er ekki viss. Það er í kringum 1988 sem ég fer að hlusta á hana og held því áfram þar til ég dett inn í metaltímabil mitt upp úr 1991. Hún sat lengi vel í svarta kasettutækinu við hlið módelaðestöðunnar á Einumelnum. Dúkur var á gólfinu og veggirnir gulir. Aftur held ég þó að minnið sé að svíkja mig því mamma og pabbi settu parket í flest herbergi og máluð allt hvítt. Þó húsið hafi verið stórt þá rataði alls konar dót frá pabba inn á ganginn, mömmu til mikillar mæðu. Í einu horninu var borð þakið málingaslettum og tveir (eða þrír) stólar, sjálf módelaðstaðan. 

Gensis er merkileg hljómsveit sem byrjaði á sjöunda áratugnum og spilaði prog rokk (progressive rock). Peter Gabriel var þá í broddi fylkingar og náði hljómsveitin nokkrum frama á áttunda áratugnum með breiðskífum eins og The Lambs Lie Down on Broadway (1974) sem er metnaðarfullt konseptalbúm. Þetta nægði samt ekki Gabriel sem hætti stuttu seinna til að hefja glæsilegan sólóferil.  Eftir talsverða leit að nýjum söngvara var ákveðið á trommari hljómsveitarinnar, Phil Collins, myndi taka við. Þar með hofst umbreyting hljómsveitarinnar úr tilraunartónlist í eitt frægasta popband níunda áratugarins. Umbreyting var algerlega metluð í stein með útgáfu Invisible Touch árið 1986. Ég man að nokkrum árum síðar var ég staddur í hjómplötuverslun í Flórída að leita að geisladisknum. Afgreiðslumaðurinn vissi  ekkert hvað ég var að tala um og vildi endilega benda mér á Kristilegatónlist þar sem Genesis þýðir sköpunarsagan í Bíblíunni. Bandaríkjamenn eru stundum dálítið sérstakir.

Titilag plötunnar var fyrsta og vinsælasta smáskífan. Hún náði toppsæti Bandaríska vinsældarlistans og er eitt mest spilaða lag hljómsveitarinnar á Spotify. Þriðja smáskífan hefur þó einnig verið langlíf, Land of Confusion. Lagið hefur fengið þó nokkrar ábreiður en útgáfa hljómsveitarinnar Disturbed frá árinu 2006 var vinsæl. Þetta var uppáhaldslagið mitt af plötunni. Líklega vegna þess hve rokkað það er og merki um hvað koma skildi í tónlistarsmekk mínum. Þegar smáskífan kom út fékk Genesis pólitíska satýrbrúðuleikhúsið Spitting Image til að gera tónlistarmyndbandið. Ég man vel eftir sjónvarpsþáttunum sem sýndir voru á RÚV, sérstaklega þar sem ég var skíthræddur við brúðurnar sem voru afskræmdar útgáfur af stjórnmálamönnum samtímans. Þær pössuðu samt vel við pólitískan texta lagsins og naut myndbandið talsverðra vinsælda. Undarlegt nokk þá vakti myndbandið aldrei upp sama óhug hjá mér og sjónvarpsþátturinn, líklega hef ég bara verið orðinn eldri. 

Af átta lögum breiðskífunnar voru fimm gefin út sem smáskífur, nokkuð sem er skýrt merki um vinsældir hennar. Hin þrjú lögin voru In too Deep, Throwing it all Away og Tonight, Tonight, Tonight. Sérstaklega hið síðastnefnda vekur upp minningar frá módelsmíðum á Einimel. Þar voru límdar saman orrustuflugvélar og skriðdrekar eða málaðir tindátar. Lyktin af terpentínu lá í loftinu. Í tvær vikur þegar ég var 10 eða 11 ára gamall eyddi ég næstum tveim vikum samfellt við þetta borð og hlustað á Invisible Touch allan tímann. Ég var með einhvern magaverk og fór því ekki í skólann. Hvað var að mér kom aldrei fram þrátt fyrir læknaheimsókn. Annað hvort var þetta brjóstsviði, kvíði eða bara löngun til að vera heima. Mér var þó illt svo mikið er  víst en líklega hefði ég getað harkað þetta af mér og farið í skólann. Í staðinn kláraði ég Messerschmitt 109 í stærðinni 1/35 og var ánægður með verkið. Fjarveran kom sem betur fer ekki niður á námsárangrinum. Flugvélin varð aftur á móti bráð flugeldaverksmiðju okkar bræðranna sem var árlegt verkefni milli jóla og nýárs. 

Invisable Touch er barn síns tíma. Hún er stút full af hljómborðstónum og raftrommum. Skiljanlega hafa margir aðdáendur hljómsveitarinnar verði sárir út í breytinguna sem átti sé stað eftir að Gabriel hætti. Það er alveg ótrúlegt að hlusta á muninn á þessum tveim tímabilum og í raun mætti nánast kalla þetta tvær ólíka hljómsveitir. Ég hef þó alltaf gaman af breiðskífunni og fæ alltaf nostalgíu við að hlusta á hana. Genisis hélt sína síðustu tónleika árið 2022 svo ég mun ekki sjá þá á sviði. Mér skilst að heilsa Collins sé ekki nógu góð og því sé verði ekki fleiri tónleikar. Mér finnst það þó synd því ég hefði haft gaman af því.